Empathisch ondanks oorlog
The Story of Emily

Deze tentoonstelling vertelt het verhaal van de Tweede Anglo-Boerenoorlog (1899 – 1902) in Zuid-Afrika en de Britse concentratiekampen, waarbij het activisme van feministe Emily Hobhouse centraal staat. Door het verhaal te vertellen in vierentwintig opeenvolgende audiovisuele ruimtes proberen we bezoekers dicht bij de beleving van zowel de Boerenstrijders, de Engelse militairen als die van de lokale zwarte bevolking te brengen. De beleving maakt invoelbaar hoe zo’n conflict zich ontwikkelt van kwaad tot steeds erger. Te midden van alle ellende vertelt Emily in haar eigen woorden hoe zij zich als een van de weinigen richtte op het belang van menselijkheid, in plaats van op de vernietiging ervan
- Locatie
- St Ive, Liskeard (UK)
- Klant
- The Story of Emily
- Jaar
- 2024
Project data
- 10.000Bezoekers twee weken na de opening van de tentoonstelling
- 700 M2Aan oppervlakte om te ontdekken

Een filmische beleving
In ‘The War Rooms’, een gebouw naar ontwerp van Stonewood Design, loop je als bezoeker met een koptelefoon door het museum heen. Audioverhalen starten zodra je een ruimte binnenloopt. Deze verhalen over de militaire strijd, de cultuur van de Boeren in Zuid-Afrika, de rollen van de zwarte bevolking en over Emily’s welzijnswerk in de Britse kampen worden synchroon afgespeeld met animaties en video’s. Ook het licht loopt geprogrammeerd in de tijd mee, waardoor elk hoofdstuk in elke ruimte de bezoeker het verhaal laat beleven alsof die er zelf bij is. Originele objecten in oplichtende vitrines benadrukken de authenticiteit van dit stuk geschiedenis.
Driedelige collage



De emotionele impact van de oorlog is voelbaar bij het horen van de persoonlijke verhalen van een Britse soldaat en een Boerencommando en zijn gezin. In een scène in een pub meldt een 18-jarige soldaat zich enthousiast aan voor het leger; een paar ruimtes verder toont een grote videoprojectie hoe hij gedwongen wordt een Boerenhuis plat te branden terwijl de bewoners hem smeken om het niet te doen. Het maakt zowel dader als slachtoffer. Een aantal scènes later kijkt de bezoeker te midden van een scenografie van tenten naar geprojecteerde originele foto’s uit de concentratiekampen. Emily vertelt hier over de door haar ter plekke genoteerde belevenissen van vrouwen uit die kampen.

Vorm en inhoud zijn zó op elkaar afgestemd dat alles – tot in het kleinste detail – met elkaar verbonden is. Een tentoonstelling is voor ons geen statische opstelling van objecten. De ruimte is geen decor, maar het toneelstuk zelf. Een immersieve ervaring.

Ze beginnen aan een ontdekkingsreis – door de ruimte én in zichzelf. Het verhaal wordt hún verhaal. Omdat geen mens hetzelfde is, bouwen we elk narratief in lagen op, zodat iedereen zich aangesproken voelt. Telkens opnieuw vraagt dat om een unieke mix van collectie, installaties, multimedia, interactie, geluid, licht, tekst en kunst.
Empathie en inleving
Door middel van scenografie, originele objecten, veranderend licht, animaties, video’s en audio laten we bezoekers stap voor stap ervaren hoe zowel generaals als gewone mensen zich mee laten slepen in een neerwaartse spiraal van geweld van deze oorlog. We brengen alle perspectieven zo sterk als mogelijk naar voren, waardoor je als bezoeker een bepaalde mate van begrip op kan brengen voor de acties van mensen van beide partijen. Te midden van alle ellende laten we zien hoe uitzonderlijk en moeilijk het is, om, net als Emily Hobhouse, je eigen kompas te blijven volgen. Zij liet zich niet afleiden door geweld en schuld, maar richtte zich op diegenen die het het moeilijkst hadden: de vrouwen en kinderen in de kampen


Aan de hand van haar verhaal tonen we dat mensen met het juiste bewustzijn zelfs in een oorlogssituatie op een vreedzame manier invloed kunnen uitoefenen, door vast te houden aan waarden als menselijkheid en empathie. De tentoonstelling benadrukt het belang van deze waarden in tijden van conflict en laat zien hoe de geschiedenis zich blijft herhalen zolang dat niet gebeurt en waarom het belangrijk is om haar voorbeeld op een grootse manier voor het voetlicht te brengen.
Een geweldige persoonlijke ontdekkingstocht die mijn blik op de onzichtbare complexiteit om ons heen heeft geopend.


